Hoi lieve mensen, Mijn laatste blog schreef ik vanuit Darwin met nog 1 weekje werken in het vooruitzicht. Ondertussen ben ik bijna op de helft van mijn reisavontuur. Mijn laatste werkweek bestond voornamelijk uit een paar fijne succesmomentjes met de kinderen (denk: niet gehoorzamen aan moeder en vervolgens wel aan mij  in het bijzijn van moeder, best leuk!), mijn laatste creatieve uitspattingen op handvaardigheidgebied, mijn spullen inpakken (en weggooien) en afscheid nemen. Het voelde raar maar het vooruitzicht om te gaan reizen met mijn zus maakte alles goed. Op maandag 9 juli vloog ik naar Sydney waar ik mijn zus zou zien. Het weerzien was superleuk en het voelt heel bizar dat het net lijkt of er geen zes maanden tussen hebben gezeten.  In Sydney verbleven we in het YHA-hostel, wat vooral (na mijn Melbournse ervaring) voor mij een ware opluchting was aangezien het ruim, modern en schoon was. We deelden een 4-persoonskamer met wisselende mensen. De constante factor was echter een Duitse vrouw die de dag begon met een ochtendrun en de dag afsloot met een 2-uur durende yogasessie op haar meegebrachte yoga-matje; verder was ze vrij normaal... In Sydney was het prima weer en hebben we een aantal dagen doorgebracht met bijkletsen en het slenteren door de stad, met daarbij het bezoeken van de bekende bezienswaardigheden zoals de Sydney Harbour Bridge, het Operahouse en de Chinese Garden of Friendship.  Op donderdag trokken we met een busje naar de Blue Mountains, het heeft bijna de hele dag geregend maar gekleed in stevige stappers en een poncho hadden we een erg leuke dag; met als bonus dat we er op alle foto's uitzien als tot leven gekomen vuilniszakken.  Na Sydney vlogen we naar Brisbane. We hebben daar een bezoekje gebracht aan de Lone Pine Koala Sanctary. Het was een zonnige dag en heel rustig. We hebben kangoeroe's gevoerd en koala's vastgehouden; echt een super leuke ervaring!  Op zondag zijn we met de taxi en onze bagage naar het camperophaalpunt gereden. Daar stond ons (spiksplinternieuwe) huisje voor de komende weken klaar. We kregen uitleg van een blije, enorm dikke, Australische vrouw die ons maar bleef vertellen dat we leuke Australische jongens vooral niet mochten laten rijden. Op dat moment leek dat grappig maar later kwamen we erachter dat ze ons best iets beter had kunnen voorlichten over de technische details. Nou komen gelukkig mijn mannelijke vaardigheden helemaal naar boven als ik met mijn hoofd boven de motor hang en het oliepeil controleer. De 'foutjes' zie ik maar als leermomentje: mij zal je nooit meer het waterniveau zien checken als de motor nog heet is ;)  De eerste dag zijn we naar Noosa gereden en dat ging alles behalve soepel. Ik zat achter het stuur, aangezien ik het links rijden gewend was. De moeilijkheden en frustraties kwamen vooral doordat ik opnieuw moest wennen aan het schakelen, het rijden zonder goede kaart en het rijden zonder gericht einddoel. Ideaal. Nou stonden we 's middags op een prima camping met leuke mensen maar 's avonds bracht ik door in een dip die veroorzaakt werd door het idee dat ik totaal geen plezier beleefde aan het autorijden. Een erg fijne ontdekking met nog bijna 2000 km in drie weken in het vooruitzicht.  Gelukkig kwam Marloes' rijtalent wel naar boven en hebben we nu de taken prima verdeeld. Marloes is de chauffeur en ben ik onder andere de routeplanner, de tomtom en de "rechtshouden"-schreeuwer. Gelukkig kunnen we ons hier allebei prima in vinden en gingen alle reizen daarna vrij voorspoedig. Na Noosa (heel leuk dorpje!) zijn we naar Hervey Bay gereden. Dit plaatsje stelt niet zoveel voor maar gaf ons de gelegenheid om een tour naar Fraser Island te doen. In Herbey Bay hebben we de rest van onze route bepaald en campings uitgezocht. Marloes en ik hadden na mijn dipje op de eerste avond afgesproken om het avontuurgehalte iets te verlagen door op alleen echte caravanparken te overnachten, met stroom. Het kamperen moest tenslotte leuk blijven. Helaas bleken de meeste campings vol en hebben we noodgedwongen in een aantal dagen veel kilometers gereden. Van Hervey Bay zijn we naar Town 1770 gereden, van daaruit naar Yeppoon en van Yeppoon naar Mackay. In Yeppoon stonden we op een camping tussen de vaste gasten met zeer veel honden. Als ik ergens van walg is het van een natte-honden-lucht dus het was top! Erg jammer dat we daar geen twee nachten konden blijven.  In Mackay konden we wel twee nachten blijven en kwamen we terecht op een supergestructureerde camping. Zo kon je het toiletgebouw niet in zonder code en was het niet toegestaan om in het gras, naast het betonnen paadje te lopen.  Mackay bleek niet echt boeiend en daar hebben we vooral even genoten van een dagje niet autorijden en winkelen. Van Mackay zijn we naar Airlie Beach gereden waar we gisteren zijn aangekomen. We blijven hier 4 nachten en gaan morgen kayakken naar de Whitsunday eilanden.  We hebben al heel veel mooie plekken gezien, met heel veel mooie natuur, we ontmoeten leuke (supergeinteresseerde) mensen en samen hebben we het heel leuk. Op wat mankementjes van de camper na, zo kan de radio niet uit en moeten we elke niet-rij-dag de motor een half uur aanzetten om een lege accu te voorkomen (ervaringskennis), hebben we het prima met ons kleine huisje op wielen. We zijn sommige andere reizigers al drie keer tegengekomen, wat vrij bizar is door de grote afstanden, verschillende tours en vele campings. Helaas heb ik het hier vooral over onaantrekkelijke, belabberd Engels-sprekende Duitse mannen... Een update van ons leventje in onze 6,5 vierkante meter rijdende huisje wordt vervolgd. Nu ga ik even genieten van de geweldige campingregendouche (het is heus!). Tot binnenkort!