Lieve allemaal, In de tussentijd zijn mijn weken omgevlogen! Momenteel zit ik na een weekje Darwin te wachten om terug te vliegen naar Adelaide. Ik heb nog 1 weekje werken te gaan en daarna zit mijn au pair werk er helemaal (en voorgoed) op. Afgelopen weken in Adelaide heb ik vooral gewerkt en uitstapjes gemaakt. Zo ben ik met de familie een weekend naar een strandhuisje in Aldinga geweest waarbij de zon zowaar scheen. In Aldinga heb ik zoveel uren gemaakt dat de familie me de week erna 4 dagen vrij gaf en ik naar Victor Harbor kon, met een Zweedse vriendin. In Victor Harbor waaide het de laatste dag zo hard dat ik het plaatsje bijna niet levend had kunnen verlaten. Blijkbaar heeft de wind echt een hekel aan me want na de orkaan in Frankrijk, levensreddende politiemannen op Rotterdam CS en vliegende sjaals, werd ik nu belaagd door omvallende terrasparasols. De gasten binnen dachten minstens dat er een ambulance moest komen, maar op een verrekte armspier, een met cola overgoten jas en een lichte shock heb ik er niks aan overgehouden.   In Victor Harbor verbleven we gratis in een (enorm) vakantiehuis pal aan zee, de juiste contacten zijn ook hier erg handig! Op het eilandje op loopafstand heb ik mijn eerste wilde pinguins gezien, heel leuk. Na Victor Harbor heb ik nog een paar dagen volop gewerkt en moest ik afscheid nemen van mijn hostdad, voordat ik afgelopen maandag naar Darwin vloog. Mijn hostdad moest onverwachts eerder vertrekken naar Hawai en was tussen zijn reizen door dus maar anderhalve week thuis. Aangezien hij dit keer 5 weken wegblijft, zal ik hem niet meer zien voordat ik Adelaide verlaat. Heel raar, het het afscheid nemen is nu echt begonnen... In eerste instantie zou ik samen met een vriendin naar Darwin gaan, maar uiteindelijk stapte ik maandagnacht in mijn eentje het overvolle vliegtuig in. De directe vluchten tussen Adelaide en Darwin gaan alleen 's nachts dus daarin had ik helaas niet echt keuze. Ik verbleef in HET hostel van Darwin (300 bedden, elke avond vol!). Het is een superleuk hostel en ik heb ook nog best wat uurtjes slapend kunnen doorbrengen, wat ik misschien mede te danken heb aan de stille, niet-Engels sprekende kleine Japannertjes in mijn kamer.  Mijn eerste dagen in Darwin was ik echt een beetje sociaalheidsmoe. De dinsdag en woensdag heb ik dan ook voornamelijk zonnend, niksend en alleen doorgebracht, heerlijk na zoveel werken en altijd een gezin of anderen om je heen! Nadat ik weer 1 met mezelf was en een goede vitaminepil voor extra energie gegeten had, kon ik er weer helemaal tegenaan. Donderdag ben ik naar het Linchfield wildpark geweest. De natuur hier is weer heel anders dan de plekken waar ik al geweest was. Hier in Darwin is het nu ook winter, net als in Adelaide maar dat betekent hier 30 graden en strakblauwe luchten.  Er zat een Nederlands meisje in mijn bus en het was best fijn om weer even Nederlands over de gewone dingen (en stiekem een beetje over anderen) te kunnen praten. De tour was echt superleuk en zeker het geld waard: varen tussen de springende krokodillen, een slang om mijn nek en zwemmen in een waterval en dat allemaal op 1 dag. Vrijdagavond kwam er een vrouw in het hostel met een babykrokodil, ook die heb ik even mogen vastgehouden; gelukkig zat zijn bek dichtgebonden met een elastiekje. Even vroeg ik me af of dit een vorm van dierenmishandeling zou zijn, maar hij straalde zoveel tevredenheid uit dat ik ter plekke besloot van niet.  Vrijdag heb ik weer relaxend doorgebracht maar nu met een paar andere backpackers. 's Avonds zijn we met elkaar naar de openluchtbioscoop geweest. Al met al een hele ervaring: een bizarre film (Headhunters) in combinatie met een schreeuwende aboriginalvrouw, een hoop vleermuizen en een possum op de stoel naast ons.  Straks om 02.45 uur vlieg ik terug en hoef ik nog maar een weekje te werken. Ik had hier in Darwin echt een superleuke week en ik zou zo weer alleen op vakantie gaan. Ik heb echt een hoop leuke mensen ontmoet en wie weet tref ik een aantal daarvan nog wel ergens langs de East Coast. Stiekem zou ik het liefste helemaal niet teruggaan en dit leventje direct voortzetten. Maar het is nog maar even! Op 9 juli zeg ik mijn familie officieel gedag en vlieg ik naar Sydney, naar Marloes! Ik kan niet wachten!  Bedankt weer voor alle aandacht!  Liefs van Lies