Daar ben ik weer!
Hoi lieve lezers,
Ik ben inmiddels alweer zes weken in Adelaide en het bevalt me prima. Ik hoef hier niets belangrijks te regelen, me niet druk te maken over zinnige dingen (alleen maar over onzinnige dingen zoals over de bodem die maar uit mijn lade van mijn kast blijft vallen, zo frustrerend) en de post die ik hier krijg is altijd leuk! Ik hou ervan!
Afgelopen week deed het weer hier mee met de temperatuurdaling van jullie. Ik was gelijk ontregeld door de kledingwissel die ik moest ondergaan. Door de beperkte inhoud van mijn koffer in combinatie met de hoge prijzen hier, zijn met kledingsetjes met korte en zonder mouwen beperkt. Afgelopen week was ik dus bijna onherkenbaar voor mijn hostfamilie doordat ze me in een totaal nieuwe garderobe zagen, gelukkig is de zon terug en zo ook mijn korte broek en oude vertrouwde shirts. Bizar overigens hoe snel je kleren ranzig worden met kleine kinderen in de buurt. Na een werkdag heb ik melkvlekken en opgedroogde plakkaten yoghurt op mijn shirt, staat mijn bril scheef na een greep van Hugh ('My glasses?' 'No, Hugh, my glasses'.) en kan ik de groene klei van mijn kontzakken krabben. Ik heb trouwens een tip voor aankomende moeders/vaders met enigszins perfectionistische trekjes: vertel je kinderen nooit dat meneer Play Doh meer dan 1 kleur klei op de markt heeft gebracht. Geef je kinderen altijd maar 1 kleur, scheelt je een hoop oplettendheid, tussendoor schoonmaken van te kleine kiertjes waar net geen mesje tussen past en aanwijzingen over zijn/haar eigen kleur klei. De oplossing voor een ongebezorgd middagje kleien is zo simpel.
Verder ben ik weer genezen van een kortstondige verkoudheid, opgepikt doordat Hugh en Charlie de hele dag in mijn persoonlijke ruimte ademden, hoestten en niesten (op deze dagen was ik ook nog de gelukkige vinder van snot en kwijl op mijn kleren. Misschien ga ik bij de volgende verkoudheid het lesje 'slik (op tijd) je kwijl door'-lesje geven. De kartonnen puzzelstukjes zullen me dankbaar zijn...).
In de bus ontmoette ik vorige week een stel Nederlandse reizigers, waardoor ik weer even Nederlands kon praten, erg fijn! De Nederlanders zijn hier ver te zoeken, aan Duitsers daarentegen geen gebrek. Ik denk dat 70% van de au pairs hier Duits is, zo is er onlangs zelfs een mannelijke, ach jongetje nog eigenlijk, aangekomen. Mijn hostmoeder zou nog liever geen au pair hebben dan een mannelijke, maar blijkbaar denkt niet iedereen zo.
Mijn uitstapjes komen dichtbij! Over 1,5 week vlieg ik samen met Jennifer, een Zweedse au pair, naar Melbourne. Vandaag heb ik mijn vluchten geboekt naar Alice Springs (eind maart met mijn ouders) en binnenkort is het ook tijd voor een wildpark; het is tijd dat mijn Australie-gevoel een boost krijgt. Afgezien van een verdwaalde koala, een verstopte tor in mijn handdoek (ook van mijn hartverzakking ben ik genezen) en megamieren, heb ik nog maar weinig Australische fauna gezien. Ook een cricketwedstrijd bijwonen zit eraan te komen want mijn hostdad gaat kaartjes regelen voor een geschikte wedstrijd (eentje die geen drie dagen duurt). Vanaf volgende week beginnen ook mijn sportactiviteiten hier (afgezien van mijn reeds vergevorderde berg-op/berg-af-fitness). Gisteren heb ik al een kijkje genomen bij het meer waar mijn roeilessen plaatsvinden en heb daar direct besloten dat als ik hier, ongepland!, toch de ware tegenkom, daar wel wil wonen. Donderdag ga ik uit eten met twee Australische meisjes, wat leuk is voor de afwisseling. Verder heb ik een abonnement bij de bieb geregeld waardoor ik nu weer fijn boeken in de zon kan lezen (mijn Ipad kan maar moeilijk wennen aan de zon...)
Nou mensen, ik vind het erg leuk dat ik zoveel positieve reacties op mijn blog krijg. Echt super om te lezen! Blijf dat doen, dan blijf ik schrijven ;)
Liefs!
Reacties
Reacties
Fijn dat het zo goed gaat, Lisanne. Je beschrijft sommige ellende heel treffend, ga daar vooral mee door. Tof dat je naar een eendaagse cricketwedstrijd gaat en niet naar een ellenlange testmatch. Laat je het spelletje goed uitleggen dan hoor ik graag hoe je het vindt/vond.
Hee Lisanne!
Erg leuk om je verhalen zo te lezen! ben je al begonnen met een boek schrijven? Daar heb je vast wel stof voor, aangezien je met de ogen van een buitenstaander kijkt en goed observeert. Lijkt mij iig een genot om te lezen :)
Gaaf dat je er ook lekker op uit zal gaan. Ben benieuwd wat je er van vind en wat je zult beleven! Ook roeien in de natuur aldaar lijkt me enerverend!
K ga kijken of je nog foto,s hebt geplaatst.
You go girl!
Heel veel liefs vanuit Leiden x
leuk lies!! succes met de ware vinden daar;) en nog meer succes met die kinderen...haha ben ZO niet jaloers op je!! :p (o trouwens wel een beetje..op het land & het lekkere weer!!) liefs xx
Hoi Lisanne,
Ik heb nog niet eerder gereageerd maar wel steeds met veel plezier je verhalen gelezen.
Even een tip voor Melbourne: ga vooral naar de Queen Victoria Market. Achter een hele mooie gevel zit een gigantische markt. Je zou het aan de voorkant niet zeggen, maar het is echt heel groot en er is van alles te koop. Heel leuk om rond te lopen.
Veel plezier nog verder!
Groetjes,
Laura Breur.
Ha Lisanne,
Fijn he? kleine kinderen? Nu weet je in ieder geval hoe je het later zelf NIET moet doen en je laat 2 keurig opgevoede Australische kleuters achter als je weggaat.
We lezen je verhalen altijd met een glimlach, blijf schrijven en vooral,.... geniet !!
groetjes Jessie en Sjaak
Ik stem tegen de ware tegenkomen daar ;)
Hoi lieve Lies,
Net voor het eerst je blog gelezen: wat schrijf je leuk!!
Ben wel verbaasd dat je ondanks je werk nog niet begreep wat kleine kinderen opvoeden betekent: snottebellen, poep, pies, troep en herrie :D Maar als je t niet erg vindt vies en doof te worden, wel een vrolijke boel, toch? Zeker als er dan progressie is, zoals jij bij de tweeling boekt. Complimenten!! Leuk dat je zoveel nieuwe contacten legt en gaat roeien. Ik vind het allemaal super stoer! Maar ja, die ware hoop ik toch niet dat je daar vindt, ben ik met Marloes eens. Lieve groet vanuit een ontdooiend Nederland Xx
Ha Lies,
Wat leuk dat ik weer een mailtje had waarin stond dat je weer een nieuw stukje had geschreven.
Elke keer weer leuk om te lezen.
Je bent lekker ondernemend bezig hoor meid. Leuk dat je al die dingen gaat doen. Vooral dat roeien lijkt me erg leuk.
Veel plezier donderdag!
Liefs Cin
O Lies, wat een heerlijkheid om weer te mogen genieten van jouw schrijfkunsten. Hoera!!
Ik begrijp niet helemaal wat de Australiërs zien in onze oosterburen, maargoed, ieder zijn gebrek ;-)
Snap je de cricketspelregels? Ik moet moeite doen me te herinneren welke sport het is. Ik twijfel nog tussen dat met paarden, een stok met klomp eraan of slagbal met een driepotig paaltje in de grond, maar ik hoop voor je dat jij voorafgaand aan de wedstrijd iets meer op de hoogte bent!
Heerlijk hoe jij die snotkinderen beschrijft, iets waaraan ik na al die tijd kinderdagverblijf inmiddels wel gewend geraakt ben en me niet meer zo leuk over verwonder. Wacht maar tot ze gaan luierverfen, gegarandeerd succes ;-)
Komen er binnenkort nog wat foto's online te staan? Eventueel van je roeiactiviteiten, wat zwetende Duitsers of je ondergescheten kleding? Ik kan niet wachten ;-)
Dag lief kind!
X
Hi Lisanne,
Leuk om jouw blog te lezen, zo te lezen gaat het goed met je :)!
Geniet er van en heel veel plezier de komende tijd.
Groetjes
Nadine
Travel Active
Hoi Lisanne
Gisteren heb ik de link van je weblog van je moeder doorgestuurd gekregen en natuurlijk gelijk je reisverhalen gelezen. Ze lezen lekker weg en geven een goed beeld van je leven daar, op dit moment. Fijn dat je het zo goed naar je zin hebt en knap van je zoals je werkt aan je sociale contacten daar. Ik hoop voor je, dat nu je een beetje gesettled ben, je ook wat tijd krijgt om meer van het land te zien.
Geniet van je verblijf daar en alle mooie dingen die je meemaakt en hopelijk nog mee zal maken.
We volgen je, al lezend, op de voet.
Groetjes
Gert, Rini en Christan
Hoi Lisanne,
Leuk om van je te lezen en fijn dat je het naar je zin hebt; ik had niet anders verwacht!
Vandaag met de groep naar het Teddyberenhospitaal geweest: in het Sophia kinderziekenhuis. Elk kind had een zieke knuffel bij zich, die met twee tegelijk een intake kregen van een student-arts, vervolgens een behandeling van chirurg, gipsmeester, verbandmeester en röntgenoloog; compleet met röntgenkopie van een teddyberenskelet. Waarop natuurlijk een breuk te zien was, ergens!
Tim had een levensgrote pop bij zich die Olav bleek te heten: de hele klas in een deuk! Zo'n buikspreekpop, erg grappig!
En nu hebben al die knuffels pleisters, gipsenpootjes en lekkere snoepjes op (smarties of zo).
pFF, mijn nieuwe duo Rozemarijn en ik zijn blij dat het erop zit! Nu nog binnen een week carnaval, kinderboerderij en seizoensviering! Jouw leven klinkt even erg jaloersmakend!
Groetjes,
Barbara
Hoi Lisanne,
Leuk om weer een verhaal van je te lezen! Het is leuk om zo op de hoogte te blijven. En je leven is beslist niet saai dat is duidelijk. Lekker van genieten hoor!
Stuur wat van de warmte hier heen, nu het ijs en de sneeuw weg is mag het hier ook wel weer wat warmer gaan worden.
Wel veel plezier daar, en we horen wel weer wat van je.
Groetjes van Ronald en Heleen.
Hallo Lisanne,
Volgens mij heb jij het prima naar je zin. Ik geniet heel erg van je verhalen over alle dingen die je daar meemaakt.
Groeten Bert en Josien.
Hey liesje,
veel plezier met je trips de komende tijd! Naast hard werken zijn uitstapjes en vakanties iets om van te genieten! Have fun!
Kusje,
Geert
Hoi Lisanne,
Ik kreeg de link naar jouw leuke reisverhalen van je vader doorgestuurd. Als trotse pa vertelde hij dat je zo leuk kunt schrijven en hij heeft niets te veel gezegd!
Grappig om op deze manier wat mee te krijgen van jouw avonturen daar. Over een paar dagen ga je volgens mij samen met je ouders op stap; veel plezier en doe hen de groetjes,
Arianda (collega van je vader)
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}