Daar ben ik weer!

Hoi lieve lezers,

Ik ben inmiddels alweer zes weken in Adelaide en het bevalt me prima. Ik hoef hier niets belangrijks te regelen, me niet druk te maken over zinnige dingen (alleen maar over onzinnige dingen zoals over de bodem die maar uit mijn lade van mijn kast blijft vallen, zo frustrerend) en de post die ik hier krijg is altijd leuk! Ik hou ervan!

Afgelopen week deed het weer hier mee met de temperatuurdaling van jullie. Ik was gelijk ontregeld door de kledingwissel die ik moest ondergaan. Door de beperkte inhoud van mijn koffer in combinatie met de hoge prijzen hier, zijn met kledingsetjes met korte en zonder mouwen beperkt. Afgelopen week was ik dus bijna onherkenbaar voor mijn hostfamilie doordat ze me in een totaal nieuwe garderobe zagen, gelukkig is de zon terug en zo ook mijn korte broek en oude vertrouwde shirts. Bizar overigens hoe snel je kleren ranzig worden met kleine kinderen in de buurt. Na een werkdag heb ik melkvlekken en opgedroogde plakkaten yoghurt op mijn shirt, staat mijn bril scheef na een greep van Hugh ('My glasses?' 'No, Hugh, my glasses'.) en kan ik de groene klei van mijn kontzakken krabben. Ik heb trouwens een tip voor aankomende moeders/vaders met enigszins perfectionistische trekjes: vertel je kinderen nooit dat meneer Play Doh meer dan 1 kleur klei op de markt heeft gebracht. Geef je kinderen altijd maar 1 kleur, scheelt je een hoop oplettendheid, tussendoor schoonmaken van te kleine kiertjes waar net geen mesje tussen past en aanwijzingen over zijn/haar eigen kleur klei. De oplossing voor een ongebezorgd middagje kleien is zo simpel.

Verder ben ik weer genezen van een kortstondige verkoudheid, opgepikt doordat Hugh en Charlie de hele dag in mijn persoonlijke ruimte ademden, hoestten en niesten (op deze dagen was ik ook nog de gelukkige vinder van snot en kwijl op mijn kleren. Misschien ga ik bij de volgende verkoudheid het lesje 'slik (op tijd) je kwijl door'-lesje geven. De kartonnen puzzelstukjes zullen me dankbaar zijn...).

In de bus ontmoette ik vorige week een stel Nederlandse reizigers, waardoor ik weer even Nederlands kon praten, erg fijn! De Nederlanders zijn hier ver te zoeken, aan Duitsers daarentegen geen gebrek. Ik denk dat 70% van de au pairs hier Duits is, zo is er onlangs zelfs een mannelijke, ach jongetje nog eigenlijk, aangekomen. Mijn hostmoeder zou nog liever geen au pair hebben dan een mannelijke, maar blijkbaar denkt niet iedereen zo.

Mijn uitstapjes komen dichtbij! Over 1,5 week vlieg ik samen met Jennifer, een Zweedse au pair, naar Melbourne. Vandaag heb ik mijn vluchten geboekt naar Alice Springs (eind maart met mijn ouders) en binnenkort is het ook tijd voor een wildpark; het is tijd dat mijn Australie-gevoel een boost krijgt. Afgezien van een verdwaalde koala, een verstopte tor in mijn handdoek (ook van mijn hartverzakking ben ik genezen) en megamieren, heb ik nog maar weinig Australische fauna gezien. Ook een cricketwedstrijd bijwonen zit eraan te komen want mijn hostdad gaat kaartjes regelen voor een geschikte wedstrijd (eentje die geen drie dagen duurt). Vanaf volgende week beginnen ook mijn sportactiviteiten hier (afgezien van mijn reeds vergevorderde berg-op/berg-af-fitness). Gisteren heb ik al een kijkje genomen bij het meer waar mijn roeilessen plaatsvinden en heb daar direct besloten dat als ik hier, ongepland!, toch de ware tegenkom, daar wel wil wonen. Donderdag ga ik uit eten met twee Australische meisjes, wat leuk is voor de afwisseling. Verder heb ik een abonnement bij de bieb geregeld waardoor ik nu weer fijn boeken in de zon kan lezen (mijn Ipad kan maar moeilijk wennen aan de zon...)

Nou mensen, ik vind het erg leuk dat ik zoveel positieve reacties op mijn blog krijg. Echt super om te lezen! Blijf dat doen, dan blijf ik schrijven ;)

Liefs!

Nieuws vanuit Adelaide!

Hoi mensen op afstand!

Ik ben nu bijna een maand in Australie en begin me bijna een Australische te voelen. Ik raak gewend aan het feit dat ik bij het binnenwandelen van een winkel elke keer antwoord moet geven op de vraag: 'Hi! How are you?!', ik raak gewend aan het klokkijken met am en pm, ik raak (bijna) gewend aan het geschreeuw van de kinderen, ik raak gewend aan het wachten op de bus, ik raak gewend aan de temperatuur, en ga zo maar door.

In theorie werk ik van maandag tot vrijdag en ben ik in het weekend vrij. Mijn familie is echter nogal sociaal aangelegd dus in de prakijk is dit niet zo vaak het geval. Op avonden doordeweeks en ook in het weekend hebben zij vaak activiteiten gepland waarbij de tweeling niet gewenst is. Dit betekent dus dat ik klaar moet staan. Dit gaat overigens wel altijd in goed overleg en meestal heb ik er geen bezwaar tegen. Mijn 40-urige werkweek wordt goed in de gaten gehouden en mijn uren worden dan gewoon anders ingedeeld.

Gisteren was het hier public holiday en vierden we ‘Australie day'. De stad kleurde blauw, wit en rood (helaas, ik had geen Nederland-associaties) en de stranden waren overvol. Ik was vrij en lag ‘s middags op mijn mooie Australie-vlag-handdoek op het strand met wat andere au pairs en ‘s avonds ben ik met mijn familie meegegaan naar 2 bbq's. Ondanks het feit dat ik me hier thuis ga voelen, verbaas ik me nog steeds over de sociaalheid van de Australiers. Ze zijn (of lijken) oprecht in je geinterersseerd en bedanken je uitgebreid voor je komst. Opvallend is dat iedereen hier zijn eigen vlees en drinken meebrengt naar de bbq, waardoor de kosten voor de gastvrouw beperkt blijven. Op die manier blijft het voor iedereen leuk! Heel slim! De eerste bbq was erg gezellig en heb ik leuke contacten opgedaan. De tweede bbq was vooral een ervaring met mannen in mankini's (google gerust op afbeeldingen!) en veel drank.

Ik begin hier steeds meer contacten op te doen, dit is prettig want zonder mijn eigen sociale contacten zou het wat saai worden. In de familie heb ik mijn draai gevonden en we zijn blij met elkaar. De moeder van het gezin gaat over twee weken beginnen met haar nieuwe baan en dan zal het echte ritme in mijn werkweek komen. Aanstaande maandag beginnen de scholen hier weer (het is nu zomervakantie) en gaat de tweeling voor het eerst naar de Montessori pre-school. Ik ga met moeder mee om ze weg te brengen en ben erg benieuwd! De tweeling is erg leuk. Nu ik een maand bij ze ben, merk ik dat ze me leuk vinden en dat ze groeien in hun ontwikkeling. Ze gaan steeds verstaanbaarder praten en worden met eten ook wat gemakkelijker. Verder heb ik me gestort op potty-training en boek succes! Het is erg gek hoe blij je kan worden van gele zeik in een pot, maar geloof me: het kan. Het zou fijn zijn als ze snel uit de luiers zijn want vandaag kon ik de zachte poep weer bijna onder mijn nagels vandaan schrapen.

Ook moet ik de kinderen leren om aan tafel te eten en moet de high-chair de deur uit. Soms vind ik dat ding alleen nog wel erg handig aangezien ze ingesnoerd geen kant op kunnen, maar ook dit proces gaat de goede kant op! Morgen ben ik lekker vrij en ga ik met een au-pair, die ik nog niet eerder ontmoet heb, naar het strand. Het is hier afgelopen dagen echt heel heet geweest (volop zon en rond de 40 graden) maar nu neemt de temperatuur iets af. Dat is erg prettig, al hoor je me niet klagen, want van de week zat ik buiten in de schaduw wat te knippen (lees: minimale inspanning) en gutste het zweet al van me af.

De foto's laten nog even op zich wachten want ik heb hier nog steeds geen optimaal internet en ben niet in de gelegenheid om de pictures te laden. Ik heb het laatste weekend van februari mijn trip naar Melbourne geboekt dus dat is helemaal leuk! Om de bezorgde lezers nog even gerust te stellen: mijn studentenkaart (geldig tot aug 2012) is inmiddels per post gearriveerd. Ik kan nu dus legaal als student met het ov reizen. Ik hoop dat dat voor ieder van ons een verademing zal zijn. De post deed er overigens 2 weken over, maar kwam in goede conditie aan (dit mag opgevat worden als subtiele hint).

Tot de volgende keer!

Back in town!

Welkom in mijn Australische leven

Hi there! Ik ben ondertussen, na een week Australie, al redelijk gesetteld en gewend geraakt aan het Engelssprekende leven. De reis verliep soepel en bij gebrek aan buren in het vliegtuig kon ik enigszins relaxt zitten, voor zover dat kan in een vliegtuig, waardoor ik nog wat heb kunnen slapen. In Adelaide werden mijn spullen en ik nog even besnuffeld door een drugshond waarna ik Yevette, mijn hostmoeder, voor het eerst zou ontmoeten. Na een tussenstop bij het strand, kon ik het hele gezin ontmoeten. De oudste jongen, Liam, was niet echt enthousiast. Hij negeerde me nog net niet toen zijn moeder hem opdroeg me gedag te zeggen, maar volgens zijn moeder is hij verlegen (ik noem het enigszins autistisch) en ligt het niet aan mij. De tweeling is heel leuk, maar praat erg slecht: weinig en nauwelijks verstaanbaar. Ze worden in april 3 jaar dus er is werk aan de winkel. Beide jongens zijn totaal verschillend, de hoop dat ze leuk samen zouden spelen, kan ik dus laten varen. Hugh houdt van herhaling en uitdaging en Charlie is socialer maar kan niet delen (leuke combinatie!), daarnaast houdt hij niet van viezigheid. Dit laatste zorgt ervoor dat hij niet door het zand wil lopen en gaat piepen. Leuk met een vakantiehuisje aan het strand! De familie is erg aardig voor me maar zij en ik moeten nog wel aan elkaar wennen. Ze hebben wat rare gewoonten, zo geven ze Hugh als avondeten alleen yoghurt en de rest van de dag repen appelcake, fruitdrank, melk of ook yoghurt. Ik kan je vertellen: dat is niet bevorderlijk voor de stoelgang en dus niet bevorderlijk voor mij aangezien ik zijn luier moet verschonen en de poep langs zijn been naar beneden druipt, mmm :) De tweeling heeft me heel snel geaccepteerd. Ik leg in principe de kinderen altijd op bed, zowel 's middags als 's avonds want bij mij blijven ze gewoon in 1 keer liggen en bij de ouders niet. Ik zing altijd een slaapliedje in het Nederlands, mss is het onverstaanbare taaltje het antwoord? Hugh is heel leergierig en kan al tot 20 tellen en een aantal letters lezen. Hij gaat ook helemaal los op bepaalde muziek, heel grappig! Charlie is vooral heel schattig om te zien maar moeilijker in de omgang en lastig tevreden te houden. De familie heeft een mooi huis maar binnen is het een bijeengeraapt zooitje. Hun leven speelt zich binnen in de airco af, bruin word ik dus niet erg en 's nachts moet ik bijna mijn sokken tevoorschijn halen ;) Ik heb nog steeds geen wifi in huis wat het contact met de buitenwereld lastig maakt, zowel met mijn Nederlandse contacten als met overige au pairs hier in Adelaide is het contact minimaal. Ik moet naar de plaatselijke Mac Donald voor wifi (wat me toch elke keer minimaal een thee of een diet coke kost) Ik heb wel een nieuw Australisch nummer, dus is sms'en voor mij nu wel een stuk goedkoper. Wanneer er wifi in huis is, zal ik mijn what's app hopelijk kunnen gaan gebruiken. Het nummer is: 0403318579. De familie heeft tot nu toe alleen maar vakantie gehad dus er is nog niet echt een duidelijk taak/dag-verdeling, waardoor ik ook nog weinig eigen dingen heb kunnen ondernemen. Hier aan het strand, ver van de stad is dat sowieso lastig. Als ik terug ben in mijn suburb, ga ik daaraan werken. De afgelopen dagen heb ik doorgebracht in een vakantiehuisje direct aan het strand. Een prachtig uitzicht, leuk huisje in een rustig dorpje. Ik ben een dagje met Yevette wezen shoppen en heb hier mijn eerste Australische aankopen gedaan. Vooralsnog heb ik het idee dat de kleren hier duurder zijn maar ik ken de koers nog niet zo goed. Gisteren heb ik mijn leven gewaagd aan mijn eerste linksrijdende fietsritje met helm. De auto's en fietsen mogen hier gewoon tot aan de zee op het strand rijden. Leuk, maar heet krijg je het gegarandeerd! Heel de dag door vliegt er een haaienspotter over, maar daar denk ik gewoon niet over na :) Ik heb het hier erg naar mijn zin en ik hou het hier nog wel even vol. Ik geloof dat de ouders blij met me zijn en ik kan ook wel met ze leven ;) Bye van Lajsen

Ik ben er klaar voor!

Hoi lieve mensen,

Het avontuur gaat bijna beginnen. Mijn koffer staat ingepakt (met 1 kilo teveel, dus moet nog wel even een drastische beslissing nemen...) en mijn boardingpassenzijn geprint.Afgelopen dagen heb ik vooral veelvrienden en familie gezien en afscheid genomen. Hoe onwerkelijk het eerst voelde, zogoed dringt het nu tot me door. Op het laatste moment moest er nog een hoop geregeld worden, helaas verliep niet allesvolgens plan. Zo heeft de o zo aardige mevrouw van kpn een week te vroeg mijn abonnement omgezet zodat ik nu de laatste dagen in Nederland noodgedwongen zonder internet (en dus what's app) zit. Na wat langdurige telefoontjes heb ik me daar maar bij neergelegd.In Adelaide zal ikeen nieuw nummer krijgen en in huis zal WIFI aanwezig zijn. Zodra ik mijn nieuwe nummer heb, zal ik dat op deze site zetten. Mijn adres voor de komende maanden zal zijn:

9 Waltham Forest Drive

Golden Grove

SA 5125

Mochten jullie een kaartje over hebben, hou ik me aanbevolen :)

Ik heb net de temperaturen voor Adelaide gecheckt en daar werd ik wel blij van. De komende weken geven ze maximum temperaturen op varierend van 25 tot 41 graden. Dat lijkt me prima! De familie heeft de eerste weken nog vakantie en voor deperiode van 5 t/m 12 januari een strandhuisje gehuurd, mij hoor je dusvooralsnog nietklagen.

Ik wens iedereen een heel erg leuke jaarwisseling en een nog fijner nieuw jaar! Ik zal tijdens mijn ruim 30 uur durende reis even aan jullie denken :)

Liefs van een opgewonden en een ietwat gespannen Lies

En oja, voor de liefhebbers, check even de foto's van mijn optrekje waar ik het komende half jaar zal wonen:

http://www.realestate.com.au/property-house-sa-golden+grove-107373845

Welkom!

Welkom op mijn reislog!

Na een heel geslaagd afscheidsfeestje komt het grote avontuur nu echt dichtbij. Over minder dan drie weken zit ik in de lucht richting mijn nieuwe tijdelijke gezin. Ik heb er onwijs veel zin in maar de kriebels beginnen nu wel te komen.

Ik vlieg zaterdag 31 december om 17.30 vanaf Schiphol naar Londen, vanaf daar vlieg ik om 21.55 naar Singapore, ik zal daar op 1 januari aankomen. Ik vlieg dan na een paar uurtjes wachten door naar Adelaide waar ik volgens de planning op 2 januari om 06.55 aankom (plaatselijke tijd).Het is in Adelaide 9,5 uur eerder dan in Nederland. Om te kunnen skypen zal jij of ik dus óf laat op moeten blijvenóf erg vroeg op moeten staan!

Als ik aankom op 2 januari zal ik (na wat gare minuutjes/uurtjes/dagjes) mijn bikini aantrekken en richting het strand vertrekken. Het is daar nu zomer en gemiddeld 25 graden. De eerste maand is de moeder van mijn (Canadese) hostgezin nog vrij en kan ze mij alles over het gezinsleven en het leven in Adelaide vertellen en laten zien. De daaropkomende vijf maanden zal ik 5 dagen in de week werken en vooral actief zijn met de tweeling van 2,5. Met de andere zoon van13 zal ik minder te maken krijgen omdat hij lange dagen naar school gaat.Op de tweeling kanik al mijnMontessorivaardighedenloslaten want zij gaan één dagdeel in de week naar de pre-Montessorischool. De moeder van het gezin is zelf lerares in het speciaal onderwijs en vader is piloot (en dus regelmatig voor langere tijd van huis).

Ik kijkerg uit naarmijn Australischeleventje, maarvoor die tijd staat mijn leven nog even in het teken van werken, scriptie, verhuizen, inpakken en afscheid nemen!Als je het leuk vindt om een mailtje te ontvangen wanneer er een nieuw verhaal op deze site staat, kan je je aanmelden voor mijn mailinglijst door je e-mailadres achter te laten in de rechterkolom.

Jullie horen van mij!